Innym czynnikiem zniechęcającym do nauki języków obcych są koszta z tym związane. Jakby mało było tego, że płaci się za kurs, oczywistą koniecznością w nauce języków są odpowiednie materiały. Zakup podręcznika to dopiero czubek góry lodowej.
Gdy rozpoczynamy kurs języka obcego z reguły przez kilka pierwszych spotkań jesteśmy urzeczeni pięknem tego języka, jego brzmieniem, melodią. Wielką zachętą do nauki na tym etapie są lekcje z native speakerami. W niejednej głowie świta wtedy myśl: “ja też tak niedługo będę mówił!”. Niestety zaraz po kilku zajęciach okazuje się, że mówienie to jakoś samo nie chce przyjść, a na każde kolejne zajęcia trzeba się przygotowywać - co pochłania znaczną ilość naszego wolnego czasu, a to już mniej nam się podoba. W dodatku po kilku miesiącach żmudnej nauki, nawet jeśli jakimś cudem udaje nam się zaliczać kolejne testy potwierdzające nasz postęp w nauce, okazuje się, że udało nam się pokonać zaledwie niewielką część drogi na końcu której dumnie pyszni się napis “poziom FCE”. Kiedy dalej - ku własnemu pognębieniu - podrążymy w temacie, okazuje się, że i to nie wszystko! Bo cóż to jest FCE, kiedy prawdziwa biegłość językowa kryje się dopiero za drzwiami CAE (Certificate in Advance English) czy CPE (Certificate of Proficieny in English)!Jest to jeden z tych momentów zwrotnych, w którym wiele osób traci ducha i rezygnuje z dalszej nauki, niektórzy z wewnętrzną obietnicą, że jeszcze wrócą do tematu bardziej dogodnych okolicznościach, inni z urażoną dumą twierdząc, że angielski nie dla nich choć bardzo by chcieli, jeszcze inni próbując wmówić sobie, że może da ię jednak żyć bez znajomości języka obcego.
Jeśli tak oczywistą korzyścią jest znajomość języków to dlaczego tak kiepsko nam idzie w realizowaniu tego szczytnego celu jakim jest nauczenie się chociaż jednego z nich? Samo podjęcie decyzji przychodzi nam stosunkowo łatwo - “tak, nauczę się! a jakże”, ale już rozpoczęci nauki odwlekamy z dnia na dzień i miesiąca na miesiąc. Ile razy pisałeś w swoim nowym kalendarzu wśród innych postanowień noworocznych: ” i nauczę się angielskiego”? Najpierw było to zadanie na styczeń, potem na luty, i tak zwlekamy aż do września - jeśli nie dalej. Potem wreszcie zadajemy sobie trud wyszukania odpowiedniej szkoły (zasięgamy opinii znajomych, przeszukujemy internet, etc.) i najdogodniejszych dla nas terminów kursu i zjawiamy się an pierwszych zajęciach. Jeśli udało ci sie zajść aż tak daleko, to sam ten fakt napawa cię już dumą. Wielu osobom ogromną radość daje to, że mogą innym powiedzieć” uczę się angielskiego”; szkoda tylko, że chcąc być zupełnie szczery ze swoim rozmówcą w dalszej części zdania musieliby dodać: ” już piąty rok i zupełnie bezskutecznie …”.Jako znawca tematu wiem, że niektórym wystarcza samo opłacanie zajęć, mimo,że faktycznie nawet się na nich nie pojawiają. Sama satysfakcja, że robią “coś w kierunku” nauczenia się języka już wystarcza.
W dzisiejszych czasach znajomość języków to podstawa! To prawda, której brzmienie nabrało już rangi sloganu. Rzeczywiście, bez znajomości obcego języka, a najlepiej od razu kilku, ciężko dziś żyć. Język potrzebny jest do znalezienia satysfakcjonującej pracy, do podróżowania, do swobodnego surfowania po internecie, do kontaktów z przyjaciółmi, do rozszyfrowania instrukcji obsługi elektronicznych gadżetów. Poza tym tak wiele wyrazów angielskich weszło do naszego ojczystego języka, że bez znajomości tegoż języka zaczyna nam być trudno posługiwać się naszym własnym. Weźmy np. słowa takie jak: aquapark, roller coaster, chip, joy stick, sorry, czy tak powszechnie przez wszystkich używane “ok”. Młodzież na udanej prywatce mówi, że to niezły “fun”, a nowe ciuchy koleżanki są “cool”. I nawet nie zdajemy sobie często sprawy jak bardzo “zangielszczyła ” nam się nasza polszczyzna dopóki nie porozmawiamy z kimś ze starszego pokolenia - babcią czy dziadkiem- kto na naszą nowomowę reaguje zupełnym niezrozumieniem i szeroko otwartymi oczyma…